BLOG

Herfst! Let it Go..

19 oktober 2022

De herfstnatuur omringt mij. De wind waait door mijn haren. De bergtoppen zijn in nevelen gehuld. Honderden bladeren bedekken het pad.
Wanneer de mist optrekt nodigt het uitzicht mij uit tot het grotere perspectief van het leven. Ik voel me klein maar opgenomen in een groter geheel. Deel van de natuur.

Ik keer me naar binnen en reflecteer op wat er was. Wat hoef ik niet meer krampachtig vast te houden. Waar mag ik loslaten… afstand nemen. Waarin mag ik mezelf vrijlaten. Waar mag ik anderen om mij heen vrijlaten.

Tranen van rouw stromen over mijn wangen. Mijn hart verzoent zich opnieuw met verlies en met de cycli van dood en geboorte waarin wij bestaan. De dierbaren die ik mis. De situaties die veranderen.

Een zonnestraal kleurt de bomen goudbruin. Het bos tegen de bergwand lijkt op een magisch bewegend schilderij. Overal vallen bladeren. Moeiteloos. Het gebeurt gewoon. In een collectief stilzwijgend contract voor verlenging van nieuw leven..

Ik adem uit en kom thuis. Terug bij mezelf. Los van de stemmen van anderen. Los van de tijd die duwt. Los van het moeten en al het gehaast.
Ik sta in het centrum van liefde.
De natuur is, en oordeelt niet, reageert niet. Alles is OK. Ik voel me bemind door iets goddelijks.

Natuur is helend.

Mijn hart verzoent zich met verandering.

Ik laat los en voel me heel.

Een mooie herfsttijd!

Liefs, Dorien

‘Ik ben aangekomen. Ik ben thuisgekomen. In het hier. In het nu. Stevig. Vrij. Ik adem een nieuw begin’ Thich Nhat Hanh