BLOG

Het lijden en de opstanding

11 april 2023

‘Semana Santa’ De heilige week met de processies in Spanje 2023.

Deze goede vrijdag volgde ik live de processie La Rompida de la Hora in Malaga. De plechtige optocht in het teken van de kruisiging van Jezus.

Indrukwekkend vond ik het. Een ritueel welke de bevolking ’s avonds bij elkaar brengt in de straten van de Spaanse steden en dorpen.

De broederschappen (organisaties die verantwoordelijk zijn voor de processies) hebben eigen gebouwen over het gehele centrum. Je herkent deze door hun grote deuren in Malaga.

Of je nu religieus bent of niet, rond deze dagen, in het begin van de lente, staan het lijden en het nieuwe leven centraal.

Ik herinner me als kind dat mijn vader de langspeelplaat met de Mattheus Passion altijd opzette. De muziek galmde dan door het hele huis. Mijn vader, als erudiete en emotioneel gevoelige man, straalde dan altijd iets gelatens uit.

Inmiddels is het ook een traditie voor mij dat ik de tijd neem het lijden van mezelf, mijn dierbaren en de wereld om me heen bewust toe te laten.

Er is geen mens die geboren is die niet lijdt. Het leven gaat duidelijk gepaard met diverse vormen van pijn.

Dit realiseerde ik me tot in mijn vezels toen ik een aantal jaar geleden voor de klaagmuur stond in Jeruzalem. Bij het vrouwen gedeelte van de muur verzamelen zich dagelijks honderden vrouwen vanuit de wereld. Ik heb ze horen bidden, huilen, jammeren, klagen, zingen… ik zag ze mediteren of wanhopig hun leed tot expressie brengen in de buurt van de muur. Wat een lijden van al die vrouwen. De mannenmuur kon ik vanaf daar
niet goed zien.

Een traditie bij de klaagmuur is dat je jouw hartenwens of gebed op een briefje schrijft en deze tussen de spleten van de stenen muur frummelt.

Ik ging op mijn tenen staan en duwde mijn papiertje ergens in een spaarzame ruimte hoog in de muur.

Eigenlijk zou er in elke stad een klaagmuur mogen staan. Een plek waar we allemaal zonder gêne onze emoties tot expressie kunnen brengen, onze gebeden kunnen laten horen. Vanuit deze gedachte is de wensboom in het Heart House ontstaan. Een klaagboom in de hal vond ik net iets te..

Hoe zit het dan met al dat lijden in ons mens-zijn…

In het boeddhisme wordt de term dukkha gebruikt voor lijden. Volgens het boeddhisme is het mogelijk een einde aan het lijden te brengen, en dit is ook het voornaamste doel van de leer van de Boeddha.

De boedhisten onderscheiden pijn van lijden. In deze paradoxale wereld is er pijn. Maar we creëren zelf lijden door de pijn te koesteren. Lijden ontstaat, zei de de Boedha, uit onwetendheid. Het niet herkennen van onze natuurlijke staat van zijn, onze boedha-natuur. Door de restricties in onze mind waarin we gevangen raken.

Toch zijn er 2 geschenken uit het lijden te ontvangen: de verdieping van onze compassie in ons hart en de vergroting van onze (levens)wijsheid.

Voor mij zijn deze 2 eigenschappen van het hart de dragers in mijn leven. Ze geven mij de mogelijkheid wanneer ik gekwetst ben of problemen ervaar, mijn situatie in een liefdevoller en breder perspectief te plaatsen. Door deze verdieping worden problemen lichter, in plaats van zwaarder.

Er is een weg uit het lijden volgens vele spirituele tradities.

Wat zou het fijn zijn wanneer ieder mens zich zou willen openen hiervoor. Wanneer we als individu niet goed voor onze eigen pijn en lijden zorgen, geven we die automatisch door aan volgende generaties en aan onze omgeving.

Gekwetste mensen kwetsen mensen..

Pijn is toch ook een katalysator voor ons hart.

Pijn, verdriet, lijden, trauma’s versluieren onze vreugdevolle kern.

Er zijn diepe pijnlijke wonden van teleurstelling die we allemaal in ons dragen. Spirituele wonden zijn vaak gecompliceerder te helen dan de fysieke. Ze kunnen je naar beneden trekken in een depressie of een desillusie over de wereld.

Het werkt helend de externe wereld een tijdje los te laten en je te reflecteren op jouw innerlijke balans. De rust, jouw liefde en wijsheid zullen je helen. Door jouw kwetsbaarheid en openheid heen ontvang je de grootste leerlessen die jou sterker maken!

Wanneer je pijn blijft ontkennen, ontken je tegelijkertijd meer gevoelens, ook de fijne. Het leven wil geleefd en gezien worden in elk stukje om te kunnen stromen.

Het hart wil omarmd en gehoord worden. Dan kan je helen, kan jouw hart helen en weer openen.

De chakra-psychologie nodigt je uit om met de ontwikkeling van jouw hart, (Anahata-hart centrum) ook jouw derde oog centrum (Ajna chakra) te ontwikkelen. Zo kunnen gevoelens en emoties ook geanalyseerd worden door Viveka, oftewel het onderscheidingsvermogen, in plaats van benaderd te worden met harde (innerlijke) kritiek en (zelf)afwijzing. Liefde, compassie, wijsheid en begrip lossen problemen en pijn op. Jouw hart-centrum helpt jouw gevoelens te expanderen in oneindigheid. En jouw Ajna chakra lift ze op richting een hoger niveau van bewustzijn.

Wij mensen zijn tot heel veel in staat. Net zoals het lichaam fysiek kan helen van blessures, is ons hart ook in staat om te helen.

Bernie Siegal zei zelfs ooit: ‘We grow strong in broken places’. En zo ervaar ik dat ook wanneer ik terugkijk op mijn wonden die nu mijn wijsheid zijn geworden.

In de contractie van het hart, het openenen en het sluiten, leren we God kennen. We leren accepteren en we gaan verder. Verrijkt..verdiept…

Omdat Jezus de dood overwon en weer opstond, heeft de dood niet meer het laatste woord. De herrijzing van Jezus betekent een ommekeer.

Pasen betekent nieuw leven, net zoals de lente.

Ieder moment is ons gegeven om nieuwe keuzes te maken en andere wegen in te slaan. Met liefdevolle ogen te leren kijken, naar onszelf, onze pijn, onze vreugde en naar elkaar.

Te herinneren dat we al vergeven zijn en we opnieuw mogen beginnen…

In liefde,

Dorien